Through The Looking-Glass (and what we found there)

Bastardo 1, 2 en 3 bevinden zich boemplots in een wel zeer pékulaire living.
Als in een rêverie kunnen ze zich ni remembreren ni hoe ze daar verschijnselt zijn.
Ze hebben elkaar nog nimmer-nooit ni gezien ni (of ni of wel of ni of wel?)
Een gevoel van déjà-visie bekruipt de bastardi. Ze specu-palaveren.
Moeten ze op zoek naar in- of exits? Of blijven ze beter intern?
Zijn ze free willy of is hun lotto al maxi-lang getrokken?
Hoe meer ze filo-sofistikeren, hoe meer ze in achtjes draaien.
De sfeer wordt para-frigide, de communicatie spruttelt.
Vraag blijft: ‘Wat doen wij hier?

 

Credits

Van en met: Mats Vandroogenbroeck, Nona Demey Gallagher, Timo Sterckx TEKST Mats Vandroogenbroeck
Techniek: Ole Ceenaeme
Muziek: Mozes Mosuse 
Scenografisch advies: Sibran Sampers 
Beeld: Helena Verheye
Coaching:  Joachim Robbrecht, Lukas Smolders, Wannes Gyselinck 
Met dank aan:  Joeri Happel, Jana De Kockere, Fabrice Delecluse, Grégory Abels, Tania Gallagher, Campo, Vooruit, NTGent & Arenberg

Extra

Winaar SABAM Jongtheaterschrijfprijs 2019

Praktisch

75’

Verkoopbaar voor seizoen 2020-2021

 

Pers

"Door het tumult van de digitale wereld voor te stellen als een theatervoorstelling, wekken ze de schijn dat er een concrete boodschap of betekenis in schuilt. Om je dan te laten ontdekken dat de enige bedoeling ervan is je aandacht te mobiliseren, zo lang als maar mogelijk, zonder dat er een uitweg in zicht is." (Louise Raes op pzazz, 2 augustus 2019)

"Dat je in die waanzin begint te geloven, zit in de geestige absurditeit van de personages in het fysieke ongemak. Het zelfgefixte mix-omatose-taaltje kostte ons wat inwerktijd. Al hielpen Lemonardo Di Cabrio en Kennedy (Kennedieni? Ik ken die!) ons uiteindelijk wel om 'even wat voltage af te laten' in opbouw naar de grote verdwijntruc in deze zonderlinge rêverie." (Heleen Driesen in Tazette van 9 augustus 2019)